Artikel.nl




Editorial Approved Badge

Be kind... We are all fighting something

We leven in een maatschappij waarin alles mogelijk is. The sky is the limit. Maar de druk wordt ook steeds hoger en hoger. Je moet aan zoveel eisen voldoen, zoveel tegelijk kunnen, zoveel tegelijk zijn. Wat als je dat niet meer kunt waarmaken? Wat als je niet meer mee kunt draaien in deze hekseketel?

Geschreven door Anja Dreesen
Gepubliceerd op: 18 aug 2021
9
28
9


Wat me wel hoe langer hoe meer opvalt is dat mensen met psychische problemen vaak te laat en niet de juiste hulp krijgen … met vaak schrijnende gevolgen. Als alleenstaande moeder met beperkte middelen kampte ik 3 jaar geleden met een zware depressie. Ik volgde toen het zogenaamde eerstelijnstraject psychologische hulp om te kijken of ik recht had op financiële tussenkomst en een psycholoog bij het CGG. Hun oordeel was dat ik eigenlijk niet beschadigd genoeg was om het zo maar te zeggen. Ik moest dus de volle som betalen wou ik hulp krijgen. Maar doordat ik in schuldbemiddeling zat vond mijn bewindvoerder het niet nodig daar geld aan te geven. Ik moest ten alle tijden rendabel blijven. Gelukkig kon ik rekenen op een fantastische huisarts die mijn situatie kende, wist hoe slecht het met mij gesteld was en een beetje de rol van psycholoog op zich nam. Nu gaat het gelukkig stukken beter met mij, maar eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik nog af en toe echt wel nood heb aan psychologische hulp. Gelukkig heb ik mijn weg gevonden en heb ik de nodige gesprekspartners die mij keer op keep helpen. Maar vele mensen hebben dat helaas niet.

Het is trouwens ook niet omdat je succesvol bent, nog werkt, … dat alles oké is en het niet kan knetteren in je hoofd. Dan kun je ook last hebben van donkere gedachten en chaos in je hoofd. Maar vaak krijgen deze mensen ,als ze dan eens proberen te spreken, onbedoeld de boodschap dat het allemaal wel meevalt en ze zich niet moeten aanstellen. Er zijn immers mensen die het veel erger hebben. Zij werken en functioneren toch nog, dus zo erg kan het dan niet zijn. Allemaal goed bedoeld, maar hierdoor voelt men zich nog meer onbegrepen en eenzaam.

Het lijkt erop dat onze maatschappij nog steeds meer kijkt naar het maatschappelijk rendabel zijn en blijven … dan naar ons geestelijk welzijn. En daar loopt het fout. Stel nu dat je mensen veel vroeger op gepaste manier hulp kan bieden, als ze nog in de ogen van de maatschappij normaal functioneren. Dan voorkom je dat ze verder wegzakken en helemaal blokkeren. Verder zou er ook veel meer gesproken moeten worden en een therapeutische benadering moeten zijn ipv enkel medicatie en symptoombestrijdjng.

Nog veel te vaak rust er een taboesfeer op psychologische problemen … dan ben je zwak en stel je je aan. Terwijl iedereen wel met iets worstelt en we meer oog voor elkaar moeten hebben. We moeten terug meer echt leren luisteren naar elkaar en een beetje meer op elkaar letten. Een goed gesprek of bemoedigend woord is soms genoeg om er weer even tegen te kunnen en hulp te zoeken. Maak die hulp dan ook nog eens laagdrempeliger en betaalbaar voor iedereen en ik geloof echt dat we dan heel veel drama’s kunnen vermijden.
9
Geschreven door Anja Dreesen
Gepubliceerd op: 18 aug 2021
9
28
9

Comments

  • 25 aug
  • 0
Goed geschreven en super dat je hier zo open en eerlijk over schrijft! Helaas komen we om in taboes, maar zijn ze er wat mij betreft, om doorbroken te worden.
  • 25 aug
0
  • 22 aug
  • 0
Zo triestig maar waar ...
  • 22 aug
0
  • 21 aug
  • 0
Erg, dat het nog steeds erg duur is en je op een wachtlijst komt, terwijl de nood aan hulp acuut is.
  • 21 aug
0
  • 21 aug
  • 0
Goed geschreven, daar sta ik 100% achter.
  • 21 aug
0
  • 20 aug
  • 0
Lief
  • 20 aug
0
Laad meer

Recente en relevant artikelen