Artikel.nl




De eindeloze zoektocht naar onszelf.

Urenlang, dagenlang, wekenlang en zélfs jarenlang zijn we allemaal bezig met zoeken. We zoeken naar iets dat we denken dat vanzelfsprekend is, maar we slagen er toch niet in het te vinden. Namelijk onszelf. We zijn constant op zoek naar wie we in realiteit zijn en al het bijhorende, maar vooral hoe we nou eindelijk gewoon gelukkig met onszelf kunnen zijn.

Geschreven door Noa
Gepubliceerd op: 7 mei 2021
30
107
17
Afbeelding door Abishek via Unsplash
Het gat van zelfkritiek. We lijken er ooit allemaal in te zijn gevallen en proberen ook op onze eigen manier een weg naar boven te graven. Tóch weerhoudt iets ons ervan om te klimmen totdat we het einde bereiken. Als we namelijk halverwege zijn vallen we vaak terug het diepe gat in. Dan denken we dat we überhaupt nooit een stap hebben gezet en vallen we nóg verder in het gat van zelfkritiek.

Tegenwoordig is het niet meer zo moeilijk om de connectie kwijt te raken. Dan heb ik het niet over de verbinding met anderen, maar over de verbinding met onszelf. Misschien is het probleem juist wel dat we allemaal zo met elkaar verbonden zijn. We zijn meer met elkaar verbonden als ooit tevoren, toch voelen we ons alleen. Vervolgens geven we onszelf de schuld ervan ons alleen te voelen, want er zijn immers zo veel mensen om ons heen. Overal zijn mensen. Ga je de straat op, zie je mensen, de sociale media zijn natuurlijk niet meer weg te denken en we staan in verbinding met alles en iedereen om ons heen. Ondanks alles voelen we ons alleen. Hoe kan dat? Waarom voelen we ons zo verloren ten spijt alle drukte?

Wat ik denk, is dat we tegenwoordig zo enorm druk zijn met anderen, dat we vergeten dat we er zelf ook nog zijn. Zoals ik al zei, er zijn overal mensen. Dit leidt er ook toe dat we constant prikkels binnenkrijgen van buitenaf. Vervolgens slaat dit vaak door in vergelijking. We vergelijken onszelf met iedereen om ons heen. Het maakt daarbij niet uit of dat nou familieleden, vriend(innen), collega’s, klasgenoten, beroemdheden of vreemdelingen zijn. We vinden altijd wel manieren om onszelf te vergelijken met personen, zelfs als we daar niet mee in (directe) verbinding staan. Helaas gaat dit vaak om vergelijkingen met datgene dat we zelf denken tekort te komen.

Om een paar voorbeelden te noemen: je krijgt te horen dat jouw collega een promotie heeft gekregen. Deze promotie heeft, voor de hand liggend, helemaal niks met jou te maken. Toch denk jij bij dit nieuws van je collega gelijk aan het feit dat jij geen promotie hebt gekregen. Dit resulteert in het gevoel niet genoeg te zijn. Nog beter gezegd, je denkt minder goed te zijn dan jouw collega. Hij is immers gepromoot en jij niet.

Of je ziet op Instagram een foto van een (beroemd) model met duizenden likes. Je begint ineens aan jezelf te twijfelen: is mijn lichaam niet mooi genoeg? Ben ik te dun of te dik? Wat is het dat ik aan mijn lichaam moet veranderen? Vaak laten foto’s van anderen ons ook (onbewust) denken dat we niet genoeg zijn. We voldoen niet aan, wat we het ‘ideaalplaatje’, noemen. Iets dat niet eens bestaat. Iets waarvan we overtuigd zijn dat het er wel is, maar wie bepaalt uiteindelijk hoe dat ideaalplaatje eruit ziet? Ben jij dat niet zelf? Bepaal je zelf niet jouw eigen ‘ideaalplaatje?’

Als laatste: je merkt dat jouw vriendin steeds vaker met een andere vriendengroep afspreekt. Ook dit heeft helemaal niks met jou te maken, maar je zult misschien denken van wel. Je vraagt je af waarom ze zo afstandelijk tegen je doet of wat je precies mis hebt gedaan. Ben je niet leuk genoeg? Is dat de reden dat ze ineens met andere mensen om wilt gaan?

Bij al deze voorbeelden gaat het telkens slechts om je eigen gedachtes. Je maakt er je eigen waarheid van, ongeacht dit wel of niet het geval is. We nemen alles enorm persoonlijk en erg goed voor ons zelfbeeld is dit jammer genoeg vaak niet. Naast onszelf volhardend te vergelijken met anderen, hebben we ook frequent last van fomo: the fear of missing out.
We zijn bang van alles te missen. Bovendien willen we van alles en iedereen op de hoogte blijven. Ook dit draagt bij aan het verliezen van onze eigen identiteit. We vergeten wat we eigenlijk zelf denken, willen, voelen, belangrijk vinden enzovoort. We nemen dingen klakkeloos van anderen over, omdat we het maar gewoon aanvaarden. Herhaaldelijk maken we ons druk over wat anderen denken, wat ten koste gaat van ons eigen zelf.

Regelmatig maken we overal een wedstrijd van. Een wedstrijd die we nooit lijken te kunnen winnen. We willen de beste zijn. Het beste zijn in alles wat we zien en doen, maar het enigste waar ons dit toe leidt is uitputting. We proberen beter te zijn dan de beste, alleen maar om tot de conclusie te komen dat er weer iemand beter is. We willen mooier zijn dan de mooiste, rijker zijn de rijkste, succesvoller dan de succesvolste om meer erkenning te verdienen. Het probleem? Er zullen altijd weer mensen beter zijn dan jij, dus je zult nooit ‘goed genoeg’ zijn. Nogmaals: we zijn zo druk bezig met anderen dat we langzaam maar zeker onszelf vergeten. We verliezen alsmaar meer de verbinding met onszelf.

Het is tijd om ons af te vragen of deze onoverwinnelijke wedstrijd nog wel langer de moeite waard is. Wanneer is het tijd werkelijk de zoektocht naar onszelf te beginnen? Dit is iets dat je voor jezelf moet doen, wat niet te vergelijken is met anderen. Niemand is immers hetzelfde als jij. Als jij afwijkt van ‘de rest’, who cares? Wees dapper genoeg de zoektocht naar jezelf aan te gaan en durf je te ontwikkelen. Durf jezelf te zijn, want in een wereld waar de meeste blindelings volgen, is het enorm dapper om je eigen leider te kunnen zijn. Vooral: te durven zijn.
We zijn zo druk bezig met anderen, dat we onszelf vergeten.
30
Geschreven door Noa
Gepubliceerd op: 7 mei 2021
30
107
17

Comments

  • 10 juni
  • 1
Goed artikel en je slaat de spijker op de kop. We vergelijken te veel. Eerst naar anderen kijken voelt dikwijls frustrerend en is nefast voor ons eigenbeeld. Mooi geschreven, Noa.
1
  • 1 juni
  • 1
Mooi geschreven!
1
  • 21 mei
  • 1
mooi en waar!
1
  • 16 mei
  • 1
Jij bent goed genoeg! en zeker in het schrijven.
Prachtig.
1
Laad meer

Recente en relevant artikelen