Artikel.nl




Editorial Approved Badge

De Ring van Steen: Hoofdstuk 2 (Deel 2)

Zoals alles een begin en een einde heeft, zo ook stopte het Koninklijk geslacht Steen met te bestaan. Je vermoedt het wellicht, dit einde is ook het begin van een nieuw en episch avontuur.

Geschreven door Rudi Lejaeghere
Gepubliceerd op: 2 sep 2021
7
34
13
Afbeelding door Siora Photography via Unsplash
De jonge troonpretendent streek arrogant door zijn haar en keek rond totdat hij Joeri Marten in het oog kreeg. Hij zette zich voor Joeri op een houten stoel en maakte even een gebaar naar de waard. Deze bracht hem een kroes van zijn beste bier waarvan Karel Steen eerst een grote slok nam vooraleer hij zich tot Joeri wendde.

‘Mmm, ik had echt dorst… En, mijn beste Joeri, heb je nu al kunnen praten met iemand van de Kra Duras over mijn opdracht?’ Karel Steen keek de jongeman van boven zijn kroes aan met een ongeduldige blik.

Joeri oogde wat nerveus. Het was nu ook niet zijn gewoonte om iedere dag te gaan tafelen met de kroonpretendent. Karel Steen zou de opvolger worden van de overleden Koning Konrad, dat wist iedereen. Zijn aanwezigheid in de herberg Het Zwarte Paard was weliswaar niet vreemd, gezien hij regelmatig hier een stevige pint kwam drinken. Maar het verschil in status werd toch ervaren in het feit dat niemand hem uit zichzelf zou aanspreken.

‘Het is een probleem, Monseigneur’ begon Joeri, ‘zoals we reeds bij een vorig gesprek hadden geconcludeerd, is het zonder twijfel nodig dat de Koningsring aan de vinger van de opvolger van Koning Konrad moet geschoven worden. Zonder dat teken van de Kroon, geen opvolger. Dat hebben mijn bazen wel degelijk bevestigd….en is het zeker dat die verloren is gegaan. Hebt u wel overal gezocht?’

‘Overal,’ bevestigde Karel. ‘We hebben de kroon en het zwaard, maar de ring zat niet aan zijn vinger, noch in een van de zakken van zijn kleren. Mijn bedienden heb al zijn kamers doorzocht, zelf het kasteel ondersteboven gehaald om dat rotding te vinden. Maar helaas! Kan je niet met je krachten een zoekspreuk of zoiets uitspreken om het juweel op te sporen? Een tovenaar bezit toch allerhande mogelijkheden om zo’n probleem op te lossen veronderstel ik?

Joeri keek even bang. Bang omdat het antwoord de cholerische Karel Steen niet zou aanstaan.
‘Als we een doosje zouden hebben, Monseigneur, waar de ring had ingezeten, of wat schraapsel van de zetting van de ring, zouden we dat inderdaad kunnen doen. Maar anders…denk ik is de ring verloren.’

Karel Steen sloeg van boosheid hard met zijn vuist op de tafel. Iedereen zweeg een paar tellen, maar toen hij hen recht in de ogen keek, begonnen de gesprekken weer op gang te komen. Niemand wou de woede van de kroonopvolger over zich laten komen.
‘Ik moet die ring krijgen, anders gaan er koppen vallen. Al moet ik…’ Plots dacht Karel Steen aan iets. ‘Wat als je zijn ringvinger zou hebben, zou je daarmee iets kunnen uitrichten?’

Joeri slikte even. Wat zou hij daarop antwoorden?
‘Misschien. De huid houdt niet zolang de sporen van de voorwerpen. Het is meer een indruk van de dingen, maar dat zou mogelijkerwijs een aanduiding kunnen geven in welke richting we moeten zoeken. Het is te proberen waard, maar hoe geraak je aan die ringvinger?

De jonge prins lachte. ‘Laat dat maar aan mij over. De tombe met de sarcofaag is nog niet afgesloten en als Koninklijke familie kan ik daar vrij rondlopen. Niemand zal iets te weten komen. Ik bezorg je die klerevinger en jij doet de rest. Oké?

‘Oké.’ Joeri huiverde. Hij was wel wat gewoon, maar zo’n koude kikker had hij nog nooit meegemaakt.

©Rudi J.P. Lejaeghere

7
Geschreven door Rudi Lejaeghere
Gepubliceerd op: 2 sep 2021
7
34
13

Comments

  • 6 sep
  • 0
Brr die vinger! Spannend geschreven!
  • 6 sep
0
  • 5 sep
  • 1
Een vingerwijzing...
1
  • 5 sep
  • 1
Spannend geschreven.
1
  • 4 sep
  • 1
Weer een stukje verder gelezen.
1
Laad meer

Recente en relevant artikelen