Artikel.nl




Editorial Approved Badge

Omorfia

Alles voor een vakantie overhebben.

Geschreven door Dana Martens
Gepubliceerd op: 18 aug 2021
7
24
10
Afbeelding van analogicus via Pixabay
Afbeelding van analogicus via Pixabay
Op een donkere nacht, de sterren schitteren aan de hemel, loop ik door een verlaten straat helemaal moederziel alleen. Achter mij hoor ik voetstappen, ik draai me om, maar zie niemand. In de verte zie ik een lampje branden en dat zou me gerust moeten stellen maar dat doet het niet. Nog steeds hoor ik de voetstappen achter mij, maar zie niemand. Mijn hart begint te bonken en het zweet breekt me uit. Waarom ben ik ook altijd zo eigenzinnig met mijn stellige 'mij kan niets overkomen.' In deze pikdonkere nacht waar je geen hand voor ogen kunt ontwaren, kan eveneens niemand afgeschrikt worden door mijn oogverblindende schoonheid, onbewust grinnik ik over mijn eigen onnozelheid. Voor de zekerheid buk ik me toch maar om de riempjes van mijn open naaldhakschoenen los te gespen. Mocht ik het op een rennen moeten zetten, heb ik een grotere kans om te ontsnappen.
Met mijn chique sandaaltjes in de hand draai ik me nog eenmaal om. Mijn adem stokt in mijn keel. Een gedrongen donkerharige lilliputter staat me aan te grijnzen. Waarschijnlijk liep hij de hele tijd al achter me, maar door mijn hoge hakken heb ik finaal over hem heen gekeken.
'Hallo, omorfia, schoonheid.' Hij spreekt met een diepe basstem in zwaar accent, ik vermoed Grieks. 'Iek ben op zoek naar déka gynaíke, tien mooie dames.' Het mannetje reikt amper tot mijn bilpartij, wat moet die dwerg van me? Hij gebaart me te bukken. Gehoorzaam als altijd buig ik me voorover, ik voel een prikje in mijn gespannen dijbeen en zak weg.

Wanneer ik weer bijkom knipper ik even tegen het felle zonlicht. Ik voel een warme aangename luchtstroom over mijn half ontblote lichaam wat slechts bedekt wordt door een paar touwtjes en een reep stof. Om mijn enkels knellen dunne leren riempjes. Naast me hoor ik gekreun.
'Waar... zijn we?'
'Griekenland, we vermoeden dat we het op zijn Grieks moeten doen.'
'Hè bah, jakkes, dat is toch van achteren?'
'Ach, het is even wennen, maar als ie maar niet te groot...'
'Stilte! Luisteren!' De Griek vertelt ons dat als het allemaal achter de rug is, we als beloning op zijn kosten drie volle weken in Griekenland mogen verblijven in het luxueuze Myconian Ambassador. We krijgen een stimulerend middeltje toegediend. Dan worden we met zijn tienen op een rijtje gezet, strak in het gelid.
'Attentie!', NU.'
Op commando zakken we tegelijk door de knieën, billen zo strak mogelijk naar achteren, ik heb geen enkel idee wat de rest doet, met dichtgeknepen ogen concentreer ik me enkel en alleen op mijn eigen taak in de geheel en wacht gespannen op het volgende commando.
'Eèèèn... NU!'
Het ultieme doel van de Griek, het wereldrecord simultaan schetenlaten verbreken is gehaald.
7
Geschreven door Dana Martens
Gepubliceerd op: 18 aug 2021
7
24
10

Comments

  • 23 aug
  • 0
Dat noem ik nog eens een leuke manier om een vakantie te verdienen!
  • 23 aug
0
  • 21 aug
  • 0
Zalige twist..
  • 21 aug
0
  • 20 aug
  • 0
ik lig hier helemaal krom van het lachen........
  • 20 aug
0
  • 20 aug
  • 0
Haha weer een Dana twist leuk!
  • 20 aug
0
  • 19 aug
  • 0
Whahaha... je weet er altijd wel weer een verrassende wending aan te geven !
  • 19 aug
0
Laad meer

Recente en relevant artikelen