Artikel.nl




Editorial Approved Badge

Wat weet jij eigenlijk over dit natuurlijke fenomeen? Deel 3

Wat weet jij als vrouw én/of partner over de overgang? De onwetendheid, het onbegrip én het taboe, wat als een donkere wolk boven dit onderwerp hangt, is enorm groot. Het is hoognodig dat de taboesfeer, omtrent dit natuurlijke fenomeen, doorbroken en beter bespreekbaar wordt. Deel 3, vragen en antwoorden.

Geschreven door Adriana Writes
Gepubliceerd op: 28 juli 2021
4
22
10
Afbeelding door Malin K. via Unsplash
Is een opvlieger een vervelend verschijnsel?

Opvliegers zijn killing, je krijgt het plotseling warm, gaat hevig transpireren en je gezicht en hals worden rood. Zo'n moment is voor iedereen zichtbaar en kunnen daardoor als behoorlijk vervelend en zelfs gênant ervaren worden. Het is natuurlijk niet fijn wanneer je ergens bent en je ineens midden in een reclame van zontomaatje zit. Het zweet sijpelt uit alle poriën van je lijf en in mijn geval word ik vuurrood, waardoor ik niet even stilletjes de opvlieger kan verwerken. Je kunt er gewoon niet omheen wanneer je weer eens oplicht als een baken in de nacht. Je kunt je daar wel overheen zetten, omdat het iets is waar je niet om gevraagd hebt. Ik wapper er daarom fanatiek op los met alles wat binnen mijn handbereik ligt, waar en bij wie ik ook ben. Tijdens een zware opvlieger kun je ook gewoon niet meer helder denken, het lijkt wel of je hersenen kortsluiting maken, je hart slaat op hol en je kunt er misselijk en duizelig van worden. Je kunt je echt kortstondig ziek en koortsig voelen, want tijdens een opvlieger kan je lichaamstemperatuur tot wel 3 graden stijgen. 3 graden, is dat niet erg veel? Ja, heel veel. Iedereen heeft qua temperatuur een nulzone. Dat is de zone waarbinnen schommelingen getolereerd en niet gecorrigeerd worden door je lichaam. Schommelingen van 0.4 graden zijn normaal. Vrouwen met een oestrogeentekort hebben een veel smallere of zelfs afwezige nulzone. Kortom, je thermostaatje is tijdelijk van slag en krijgt 'verkeerde' signalen.

Waarom is de overgang zo taboegevoelig?

Dat komt door de nasleep uit de vorige generaties. Oma’s en moeders moesten vroeger al helemaal niet zeuren, niet klagen maar dragen, was het motto. Ik kan mij nog goed herinneren dat er vroeger fluisterend over gesproken werd, ‘Heb je het gehoord van die en die? Ze is ziek, helemaal overspannen en de weg kwijt.’ Ik besef nu, dat de kans groot was, dat deze vrouwen misschien ook wel met de overgang worstelde. Je werd gewoon weggemoffeld. Mijn moeder had ook een zware overgang, waar ik nauwelijks iets van meegekregen heb en ze kwam na een bezoekje bij de huisarts ineens thuis met hormoonpleisters…Case Closed. Ook bij ons werd er niet over gesproken en pas toen ik zelf ingegooid werd, begreep ik pas hoe mijn moeder geworsteld heeft met de overgang.
Het is ons dus met de paplepel ingegeven en er werd gewoon niet over gepraat. Zeker niet over droge flamoesjes, pijn bij het vrijen of een verlaagd libido. Zulke dingen moesten binnenskamers blijven en ging je zeker niet bespreken bij de arts, met vriendinnen of onder het genot van een borreltje op een feestje. Internet was er niet en aan voorlichting en kennis ontbrak het al helemaal.

Hoe kun je de taboesfeer doorbreken?

Simpel, door er heel open over te praten, maakt niet uit welk onderwerp. Door jezelf, waar dan ook, niet in een hoekje te laten drukken of genoegen te nemen met de stempel ‘zeurpiet.’ Door het begrip en de erkenning op te eisen, ook weer overal.
Ik schroom geen enkel onderwerp en sta open voor alle gesprekken. Gelukkig weten steeds meer vrouwen mij te vinden en word ik regelmatig benaderd voor een open en fijn gesprek.

Waar kunnen vrouwen terecht met hun klachten?

Als eerste, altijd bij je huisarts. Wees daar duidelijk, geef aan wat jij van de arts verwacht wat er moet en gaat gebeuren en laat je niet afschepen. Ben je niet tevreden over hoe je arts met je klachten omgaat of vind je dat je niet serieus genomen wordt, ga dan zeer zeker ergens anders heen. De Vrouwenpoli in Boxmeer, bijvoorbeeld of een Care For Women specialiste, die kan ik ook aanraden. Vrouwen kunnen ook altijd bij mij terecht via een chat, wat vaak uitgroeit naar telefoon en/of videogesprekken. Zoek naar goede websites waar eerlijke en zinvolle informatie wordt gegeven. Het belang dat vrouwen steun vinden bij elkaar is groot, zodat vrouwen zich begrepen, gesterkt en gesteund voelen.

Helpen medicijnen, supplementen en vitaminen tegen klachten?

Jazeker. Vrouwen kunnen gaan voor hormoontherapie, via de huisarts, gynaecoloog of de Vrouwenpoli. Er zijn ook verschillende hormoonvrije mogelijkheden maar in het doolhof van vele supplementen/preparaten moet je echt zoeken naar wat voor jou werkt. Ik gebruik Ymea Totaal en andere vrouwen vinden dat weer niets. Wat een ander gebruikt, bijvoorbeeld Famosan van Vogel werkt bij mij weer niet. Verwacht van hormoonvrije preparaten geen wonderen, het haalt de scherpe randjes eraf. Ik heb ervoor gekozen om de overgang ‘Head on’ aan te gaan zonder hormonen, ondanks dat het door mijn versnelde overgang een ware hel is geweest, nog wel eens trouwens. Ik heb het met positief blijven, snoeiharde humor, zelfspot en heel veel praten, tot nu toe nog steeds kunnen doorstaan. Dit is ook een optie om ermee om te gaan!
Ik wil er nog aan toevoegen dat vitamine D en Magnesium belangrijk zijn en het blijkt dat veel mensen een tekort hebben. Magnesium en vitamine D tekort kunnen ontzettend veel klachten geven. Ik raad vrouwen vaak aan om het eens op te zoeken en te lezen welke klachten daarmee gepaard gaan. Wel altijd even met je huisarts of apotheek overleggen wat je allemaal slikt, ook supplementen!

Is er een ultieme tip?

In mijn optiek wel! Hoe zwaar je het ook hebt, praat, vraag, huil, vloek, schop tegen een kussen of jank naar de maan, voor mijn part, maar doe er iets mee! Lees je in, ga bij een groep, schroom niet en schaam je nergens voor. Vergeet ook zeker niet te lachen, te zingen en vooral te genieten!
Het leven stopt niet bij de overgang, het is een nieuwe en enorm intense fase waarin je een andere, wijzere en vooral mooiere versie van jezelf wordt.


4
Geschreven door Adriana Writes
Gepubliceerd op: 28 juli 2021
4
22
10

Comments

  • 30 juli
  • 1
Ik werk gelukkig samen met collega's die ongeveer dezelfde leeftijd hebben. We praten wat af !
1
  • 29 juli
  • 1
Ik denk zelf dat dit in vele gezinnen niet uitgepraat wordt tussen partners. Ik weet wel dat een man daar niet veel gaat aan verhelpen maar kennis en begrip kan ook positief zijn. Goed geschreven.
1
  • 29 juli
  • 1
Heel goed, ik vind onze maatschappij ook onvoldoende ingericht op de lichamelijke verschillen tussen mannen en vrouwen. Op het werk bijvoorbeeld, onze systemen zijn gewoon anders. Waarom zouden we ons hetzelfde als een man moeten gedragen? Helemaal niet nodig!
1
  • 29 juli
  • 2
Mooi informatief Adriana. Ik verwacht je op de koffie!
2
  • 28 juli
  • 1
En volg vooral hotflash and the gang op Facebook, voor het nodige lachen!
1

Recente en relevant artikelen