Artikel.nl




Editorial Approved Badge

Opa

Van het eindeloze klassiek ballet op jazz, De pirouettes en het ritme van de tombes pas de bourreé, Waar de trompet dwars doorheen ging, U de volume knop omhoog draaide, En de saxofoon het leven, In de stervende zwaan blies.

Geschreven door Isabel Oschatz
Gepubliceerd op: 7 juli 2021
3
25
2
ballet
ballet
Afbeelding door Ahmad Odeh via Unsplash
Naar de rode buizen in de speeltuin,
Vroeger had u al geklommen,
Met papa wel meters hoog gevlogen,
Nu was het tijd voor mij om te leren,
Dat je cashewnoten met twee tegelijk at.

Later besefte ik me dat dat niet was,
Omdat de ene noot anders eenzaam rond zou zwemmen,
Dat met iedere zoutkorrel die u at u dichter bij uw eigen dood kwam,
Dat u alles deed om te genieten,
De smaak van het leven toch te kunnen proeven.

Later zongen we samen,
In de talen van uw herinneringen,
Liederen die u al jaren kende,
Die uw leven vertelde.

Die dag in het ziekenhuis,
Lieten wij u nog een laatste keer,
De klanken van het leven horen.

Nu zing ik in stilte,
En toch heel luid,
Om de klanken van ons leven te laten weerklinken:
“lo sai che i papaveri son alti, alti, alti,
E tu sei piccolina, e tu sei piccolina”.
papaver
papaver
3
Geschreven door Isabel Oschatz
Gepubliceerd op: 7 juli 2021
3
25
2

Comments

  • 8 juli
  • 0
Wat heftig.. Je hebt het erg mooi onder woorden gebracht Isabel, heel knap gedaan.
  • 8 juli
0
  • 7 juli
  • 0
Wauw... wat een bijzonder gedicht, heel mooi geschreven Isabel!
Ik volg je bij deze :-)
  • 7 juli
0

Recente en relevant artikelen