Artikel.nl




Editorial Approved Badge

Het dorp van een miljoen spoken: Ziekjes

Droom weer even weg met het nieuwe deel van ´Het dorp van een miljoen spoken´. Is dit het eerste hoofdstuk dat je tegenkomt? Geen probleem, de andere hoofdstukken staan er ook bij.

Geschreven door Sophia Rijsterborgh
Gepubliceerd op: 8 okt 2021
9
70
9
Afbeelding door Yuris Alhumaydy via Unsplash

Hoofdstuk 1/17


Hoofdstuk 19
Liza opent de deur voor mij en ik kruip erin. Wanneer ik mijn gordel inklik en mijn overige boterham in mijn mond schuif klimt Liza in haar auto.
‘Eerst naar de standaard verkleedwinkel en daarna snuisteren in de kringloop?’ vraagt Liza.
Ik haal mijn schouders op en schakel de radio zachtjes aan. ik frons en grijp naar mijn buik. Liza klikt haar gordel om en checkt haar spiegels. Wanneer ze wegrijdt bijt ik mijn tanden op elkaar en leun voorover. Liza fronst en kijkt even naar mij. ‘Alles goed?’ vraagt ze bezorgd. ‘Ja, alles oké… Soort van.’ fluister ik met een geforceerde glimlach. Liza steekt haar hand bij mijn voetenruimte en woelt wat rond.
‘Misschien alleen de verkleedwinkel. Dan zijn we zeker weten op tijd op school.’ Liza geeft me een flesje water, ik pak het aan en neem een slok. ‘Tijd van de maand?’ vraagt ze. ik schud mijn hoofd en rol mijn raam naar beneden om het water uit te spugen. ‘Hoe lang ligt dit hier al?’ vraag ik. ‘Sinds vanmorgen. Net gekocht.’ zegt ze. ‘Proef es.’ zeg ik. Liza neemt een slok en haalt haar schouder op. ‘Misschien is het, omdat je net wakker bent?’ zegt Liza. ik knik en staar uit het raam. De rest van de rit hou ik me stil en voel ik me misselijk. Wanneer we bij de verkleedwinkel aankomen zie ik een lange man met rossig haar de winkel binnenstappen, of is dit wel zo? Liza parkeert en een paar minuten later lopen we langs de vele Halloween decoraties voor in en buitenshuis. Heksen, skeletten, spoken allemaal om op te hangen. Spinnen rag en zelfs bewegende poppen. De winkel heeft een knusse, griezelige sfeer waar ik me vreemd genoeg bij thuis voel. Ik his en keer mijn hoofd in een ruk om naar Liza.
Ze laat het kunststof mes op de grond vallen en fluistert scheldwoorden. Mijn ogen staren naar haar vinger, een druppel bloed druipt van haar vinger naar de grond. Mijn keel knijpt samen en ik voel mij bevroren in mijn positie. ‘Dalijk word ik nog opgepakt als ik deze meeneem naar het feest.’ Zegt ze met een kleine glimlach. Liza kijkt naar mij en fronst, ze wrijft haar vinger af en stormt op mij af. Ze sleurt mij naar de kostuum ruimte, terwijl haar blik ergens anders door gevangen is. ‘Ik heb een paracetamol als je er een nodig hebt, Sky, maar doe nog even rustig aan.’ Zegt Liza als ze me op een stoel duwt bij de paskamers.
9
Geschreven door Sophia Rijsterborgh
Gepubliceerd op: 8 okt 2021
9
70
9

Comments

  • 28 okt
  • 1
Waar gaat dat eindigen...
  • 28 okt
1
  • 21 okt
  • 1
als dat maar fout gaat.. spannend!
  • 21 okt
1
  • 18 okt
  • 1
Dat gaat niet helemaal goed...
  • 18 okt
1
  • 14 okt
  • 1
Mooi verhaal.
  • 14 okt
1
  • 14 okt
  • 1
Goed
  • 14 okt
1
Laad meer

Recente en relevant artikelen